Roero Fontanafredda 1986

Roero Fontanafredda z rocznika 1986 to czerwone wino wyprodukowane ze szczepu Nebbiolo. Wino to posiada klasyfikację Denominazione di Origine Controllata (DOC). Winogrona użyte do jego produkcji pochodzą z winnic położonych w strefie Roero, a dokładniej z gminy Vezza d'Alba w północno-zachodnich Włoszech.

Piemont, którego nazwa dosłownie oznacza „u podnóża gór”, jest otoczony przez Alpy i uznawany za jeden z najbardziej prestiżowych regionów winiarskich na świecie. Charakteryzuje się dramatycznymi, stromymi wzgórzami, które jesienią często spowija gęsta poranna mgła, chroniąca winogrona i zapewniająca im długie dojrzewanie. Obszar Roero leży na północ od miasta Alba, na lewym brzegu rzeki Tanaro, gdzie dominują piaszczyste gleby. Nebbiolo to czołowy włoski szczep, który jest powszechnie uprawiany w Piemoncie, a w szczególności w apelacjach takich jak Barolo, Barbaresco i właśnie Roero.

Posiadłość Fontanafredda ma iście królewskie korzenie. Została założona w 1858 roku przez pierwszego króla zjednoczonych Włoch, Wiktora Emanuela II, jako dar dla jego kochanki, a później żony, Rosy Vercellany. Ich syn, hrabia Emanuele Alberto, rozwinął winiarnię i wypuścił pierwszą etykietę Barolo z rocznika 1878. Charakterystyczne budynki posiadłości, ozdobione brązowymi i ochrowymi pasami, dumnie prezentują barwy dynastii sabaudzkiej. Cała posiadłość Fontanafredda stanowi własną, unikalną strefę MGA oraz monopol, co jest rzadkością w regionie. Obejmuje ona 120 hektarów winnic w ramach 300-hektarowego majątku, co czyni ją największą zwartą winnicą we Włoszech.

Proces winifikacji tego rocznika obejmował fermentację odszypułkowanych winogron, która trwała od 7 do 8 dni. Odbywała się ona w kontrolowanej temperaturze w kadziach ze stali nierdzewnej. Następnie wino dojrzewało przez krótki okres od 4 do 5 miesięcy w zbiornikach ze stali nierdzewnej, po czym zostało zabutelkowane.